มื้อค่ำ 9 คอร์สที่ Saawaan — เมื่ออาหารไทยเลิกขอโทษที่เป็นตัวเอง

ห้องอาหารเปิดเวลาหกโมงเย็นตรง และตอนที่เราเดินเข้าไป เสียงแรกที่ได้ยินไม่ใช่เพลง แต่เป็นเสียงครกหินจากครัวเปิดด้านหลัง — สัญญาณว่ามื้อนี้จะไม่มีทางลัด

เริ่มต้นที่ความกล้า

คอร์สแรกมาในถ้วยดินเผาใบเล็ก หอยแครงลวกกับน้ำจิ้มซีฟู้ดที่ทำจากมะดันแทนมะนาว เปรี้ยวลึกกว่า ติดขมนิด ๆ อย่างที่มะนาวให้ไม่ได้ นี่คือสัญญาณแรกว่าเชฟไม่ได้เล่นปลอดภัย

คอร์สที่สามคือจุดที่ทั้งโต๊ะเงียบ — ปลากะพงย่างเตาถ่านราดน้ำพริกเผาที่เคี่ยวสามชั่วโมง หนังปลากรอบจนมีเสียง เนื้อยังฉ่ำ และน้ำพริกเผาที่ปกติเราคิดว่าเป็นแค่เครื่องปรุง กลับกลายเป็นพระเอกของจาน

อาหารไทยไม่เคยต้องการการแปล มันต้องการแค่คนที่ทำมันด้วยความเคารพ

กลางมื้อที่ไม่มีจานเสีย

• แกงคั่วหอยขม — เข้มข้นแบบบ้าน ๆ แต่กรองจนใสราวกับคอนซอมเม่
• ยำส้มโอปูทะเล — สดจนคิดว่าปูเพิ่งขึ้นจากทะเลเมื่อเช้า
• หมูฝอยกับข้าวหอมมะลิใหม่ — จานที่ดูธรรมดาที่สุดในมื้อ และเป็นจานที่เราคิดถึงที่สุดหลังกลับบ้าน

ของหวานที่ไม่ยอมง่าย

ปิดท้ายด้วย ไอศกรีมกะทิสดกับข้าวเหนียวดำอบกรอบ และน้ำตาลมะพร้าวเคี่ยวที่ขมนิด ๆ อย่างตั้งใจ ไม่หวานเลี่ยน ไม่พยายามเป็นเดสเสิร์ตฝรั่ง

สรุป

มื้อละประมาณ 3,200 บาทต่อคน (ไม่รวมเครื่องดื่ม) ถือว่าไม่ถูก แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่ได้กลับมา — ทั้งวัตถุดิบ ฝีมือ และความกล้าที่จะไม่ประนีประนอม — เราคิดว่าคุ้ม

ควรจองล่วงหน้าอย่างน้อยสองสัปดาห์ และถ้าไปกันสองคน ขอโต๊ะหน้าครัวเปิด คุณจะได้ดูทุกจานเกิดขึ้นตรงหน้า